شعر اجتماعی

۲۵ فروردین ۱۳۹۸ ۱۲:۵۷:۴۴ ب.ظ

 

شعر اجتماعی مجموعاً در ادبیات پارسی، خصوصاً در اعصار قدیم، کمیت و کیفیت قابل‌توجهی ندارد و شاید جدی‌ترین حضور این نوع شعر پس از سنایی غزنوی در ادبیات دوره مشروطه محسوس باشد. پس از انقلاب اسلامی ایران، موجی جدید در حوزه شعر اجتماعی شکل می‌گیرد که در اوایل انقلاب، موضع‌گیری این شعرها بیشتر نسبت به تهاجمات خارجی است و وضعیت داخلی، آن‌چنان مورد توجه این شعرها نیست ولی در دهه‌های اخیر بخش مهمی از این شعرها اختصاص دارد به مسائلی مانند رفاه طلبی. شعر اجتماعی در دو دهه ‌اخیر و خصوصاً در دهه هشتاد، بسیار پر‌رنگ‌تر و پر‌قدرت‌تر در روند شعر جریان دارد. کتاب‌‌های معرفی‌شده بخشی از بهترین مجموعه‌های شعری در این موضوع را توصیه می‌کند.

 

چیزی قطب‌نما‌ها را دیوانه می‌کندگریه‌های امپراتورآن‌هاپری ستاره‌هادارم خجالت می‌کشم از اینکه انسانمنوش‌داروی طرح ژنریکعقب‌گرد عقربه‌هاگنجشک‌های پاییزحق‌السکوتآویشن و اندوهرجزمویهنامه های کوفینِماشُمالیمایسشمشیر و جغرافیاغزل زندگی کنیمچقدر پنجرهچمدان های قدیمی